انزال زودرس ,مشكل يك سوم مردان

^{اين روزها عده زيادي از مردان به كلينيك سلامت خانواده و ناتواني جنسي مراجعه مي‌كنند تا درباره يكي از مشكلات خود در زمينه ارتباط زناشويي با همسرشان مشاوره كنند. موضوع به اين سادگي نيست چون با ايجاد افسردگي و اضطراب در زوجين، موجب اختلال در سلامت روان و رفتار آنان و در برخي موارد پرخاشگري هر دو نفر مي‌شود. يكي از همين نمونه‌ها آقاياني بودند كه در طي روزهاي گذشته از طريق نامه و پيامك، از مشاوران و متخصصان سلامت، درباره مشكل و اختلال خود سوال كرده بودند. آنان به اختلال در خاتمه رابطه زناشويي به صورت زود هنگام دچار شده بود. مشكلي كه بسياري از مردان جوان متاهل و حتي مرداني پس از سال‌ها زندگي مشترك به آن دچار مي‌شوند. در اين باره بيشتر بدانيم…}

^{پژوهشگرانى كه روى اين بيمارى كار مىكنند، اعلام كردند كه مىتوانند اين اختلال را تعريف كنند. به گفته آنها انزال در اين بيماران در كمتر از 118 ثانيه از شروع مقاربت صورت مىگيرد.}

^{از طرفي زود انزالي يا انزال زودرس به حالتي گفته مي‌شود كه فرد زودتر از زماني كه مي خواهد به انزال برسد و يا اينكه به حدي زود به انزال برسد كه همسرش از ارتباط زناشويي لذت كافي نبرد البته بايد انتظارات، واقعگرايانه باشند. اين تعريفي است كه مورد تاييد اكثر متخصصان مسايل جنسي يا سكسولوژي است.}

^{زمان استاندارد انزال}

^{زمان استانداردي براي رسيدن به انزال در نظر گرفته نشده است. با وجود اينكه طبق نظر اكثريت افرادي كه در مطالعات شركت داشته‌اند يك سري زمان‌هايي پيشنهاد شده اما هيچ كدام قطعي نيستند چون اين زمان بسته به نظر و رضايت افراد از رابطه زناشويي‌شان از هر زوج تا زوج ديگر متفاوت است اما پيشنهاد شده كه اگر در 50 درصد يا بيشتر موارد ارتباط زناشويي انزال زماني اتفاق افتاد كه فرد و يا همسرش راضي نبودند يعني فرد مشكوك به اين اختلال هست و مي‌توان وي را مورد تشخيص و درمان قرار داد. در ضمن اين مهم است كه اول ببينيد چه زماني متوجه شديد كه اين اختلال را داريد و از كجا متوجه شديد. آيا خودتان ناراحتيد؟ همسرتان از روش رابطه راضي نيست و يا از جايي يا كسي شنيديد كه مثلا اگر رابطه زناشويي زير ?? دقيقه باشد، مشكل داريد؟ معمولا گرفتن شرح حال دقيق از زوجين جزو سنجش‌هاي اولي‌‌ است كه براي تشخيص و درمان اين اختلال انجام مي‌شود، چون رابطه زوج‌ها در ايجاد و يا دامن زدن به اين مشكل نقش به سزايي دارد.}

^{دلايل و عواقب}

^{نشانه اصلي انزال زودرس، انزالي غير قابل كنترل است كه قبل از انجام گرفتن رابطه زناشويي و يا مدت زمان بسيار كمي پس از آن با ميزان تحريك كم و خلاف ميل فرد اتفاق بيفتد. اين مساله مي‌تواند باعث نارضايتي جنسي در هر دو طرف شده و اضطراب ناشي از اين مشكل را بيشتر كند. انزال زودرس يكي از متداولترين اختلال فعاليت زناشويي در مردان است و ممكن است براي هر مردي در بعضي از مراحل زندگي رخ دهد. زود انزالي يا انزال سريع يكي از مشكلات شايع در مردان است. تقريبا يك سوم از مردان دچار انزال زودرس هستند. در اين مقاله هرجا صحبت از ارگاسم مي‌شود، منظور اوج فعاليت در يك رابطه زناشويي و خاتمه آن است. اكثر موارد انزال زودرس فاقد عامل يا دليل خاص است. عوامل رواني مثل اضطراب، احساس گناه يا افسردگي نيز ممكن است به انزال زودرس منجر شوند. در برخي موارد، انزال زودرس ممكن است به خاطر عوامل پزشكي مثل مشكلات هورموني، آسيب‌هاي جسمي و يا عوارض جانبي بعضي داروها باشد. ابتلا به اين عارضه منجر به بروز اختلالات روان مانند اضطراب، افسردگي و سردي روابط زوجين مي‌شود و بر روان آنان تاثير مي‌گذارد و به همين علت، بسيار مهم است كه درباره اين عارضه بيشتر بدانيم و به موقع به مشاور مراجعه كنيم.}

^{متخصص و پزشك مربوطه سابقه فعاليت زناشويي و پزشكي شما را بررسي خواهد كرد و آزمايش كلي را انجام خواهد داد. ممكن است پزشك بخواهد با همسر شما نيز صحبت كند چون انزال زودرس ممكن است دلايل بسياري داشته باشد. پزشك، آزمايش لازم را انجام مي‌دهد تا مشكلات پزشكي فرد را بررسي كند.}

^{روش درمان}

^{در بسياري از موارد، انزال زودرس خود به خود درمان مي شود. انجام تمرينات ريلكسيشن و آرام سازي و استفاده از متدهاي منحرف كردن حواس مي‌تواند در به تاخير انداختن انزال كمك كند. در بعضي مردها ترك مصرف دخانيات و مواد مخدر بسيار كمك كننده خواهد بود. متخصص از شما و همسرتان مي‌خواهد كه روي متدهايي براي به تاخير انداختن انزال كار كنيد. اين تكنيك‌ها تشخيص و كنترل احساساتي است كه باعث انزال زود رس مي‌شود. در ساير موارد براي كاهش حساسيت در آلت تناسلي، استفاده از كاندوم توصيه مي‌شود. مشاوره‌ها و رفتار درماني خط اول درمان اين عارضه به شمار مي‌رود و مي‌تواند اضطراب ناشي از اين مساله را كاهش دهد. مرحله بعدي، استفاده از كاندوم است.كاندوم سبب كاهش تحريك پذيري مي‌شود. در صورتي كه يك كاندوم قادر به اين كار نباشد از دو كاندوم مي‌توان استفاده كرد ضمن اينكه كاندوم سبب جلوگيري از بيماري‌هاي مقاربتي و بارداري هم مي‌شود. استفاده از دارو، گام سوم در درمان انزال زودرس است. اين داروها به اين دليل استفاده مي‌شوند كه يكي از عوارض جانبي اين گونه داروها، جلوگيري از ارگاسم است كه باعث به تاخير انداختن انزال مي‌شود.}

^{استفاده از شيوه ماستر و جانسون}

^{اين شيوه، در چهارمين مرحله از درمان افراد مبتلا به انزال زودرس انجام مي‌گيرد كه به همكاري خود فرد و همسرش نياز مبرم دارد. اين روش شامل يادگيري تشخيص و كنترل احساسي است كه به ارگاسم منجر مي‌شود. اين روش نياز به اراده و تمرين دارد ولي بسيار موثر است. براي آموزش و تمرين اين روش بايد به مشاوران و متخصصان سلامت جنسي در كلنيك‌هاي سلامت خانواده مراجعه شود تا با آموزش خصوصي در اين باره، كار به نحو موثر صورت گيرد.}

^{درمان‌هاي موضعي}

^{استفاده از كرم‌ها و اسپري‌هاي كاهش‌دهنده حس سطحي دستگاه تناسلي نيز سبب كاهش احتمال زود انزالي مي‌شود. به ياد داشته باشيد كه قبل از آغاز فعاليت زناشويي، موضع را با صابون شستشو دهيد تا از بيحسي بيشتر آلت جلوگيري شود. متاسفانه از اين روش به صورت خودسرانه و بسيار معمول استفاده شده كه عوارض زيادي را در پي دارد. استفاده از بي‌حس‌كننده‌هاي موضعي، در آخرين مرحله از درمان افراد مبتلا به انزال زودرس قرار دارد و به هيچ‌وجه نبايد در ابتداي كار از آن استفاده كرد. استفاده از روش‌هاي موضعي بايد با تشخيص و صلاحديد پزشك و براساس سير درمان و بهبودي باشد.}

خطرات رابطه جنسی دهانی

آیا رابطه جنسی دهانی بی خطر است؟

مطالعات انجام شده حاکی از آن است که رابطه جنسی دهانی کاملا بی خطر نیست، هم برای فاعل و هم برای مفعول امکان انتقال STD وجود دارد.
STD = Sexually Transmitted Diseases = بیماریهای جنسی سرایتی
Active partner = فاعل
Receptive partner = مفعول

- چه بیماریهای جنسی (STD) از طریق رابطه جنسی دهانی منتقل می شود؟
شایعترین بیماری جنسی منتقله از طریق رابطه جنسی دهانی، هرپس است (Herpes Simplex Virus = HSV)
هرپس دو نوع کلی دارد: HSV-1 که منجر به دانه هایی در اطراف دهان می شود (تاول تبخالی) درحالیکه HSV-2 منجر به زخمهای تناسلی می گردد
- HPV که مخفف Human Papilloma Virus است هم ممکن است از طریق رابطه جنسی دهانی منتقل شود و منجر به زگیلهایی در اطراف و یا داخل دهان گردد.
مشخص شده است که گنوره (Gonorrhea) از فرد آلوده در طی رابطه جنسی دهانی به فرد مقابل منتقل گردد و سپس عفونت از گلوی آن فرد به ناحیه تناسلی افراد بعدی منتقل شود. بدن بطور طبیعی در طی ۳ ماه میتواند باکتریهای گنوره در گلو را از بین ببرد ولی عفونت ناحیه تناسلی نیاز به درمان آنتی بیوتیکی دارد.
امکان انتقال کلامیدیا (Chlamydia) هم از طریق رابطه جنسی دهانی وجود دارد، اگرچه کمتر رخ میدهد. کلامیدیا و گنوره منجر به زخم گلو می شوند (Sore throat). خیلی از افراد ممکن است آلوده به این میکروب باشند ولی بدون علامت بوده و از آن آگاه نباشند.

- سیفلیس (Syphilis) هم در شرایط خاص امکان انتقال در طی رابطه جنسی دهانی را دارد و آن هم در صورتی است که دهان در تماس با زخم باز یا راش پوستی عفونی قرار گیرد
احتمال انتقال عفونتهای دستگاه گوارشی و انگلها هم درصورت تماس دهان با مقعد وجود دارد.
هپاتیت A ویروسی است که در مدفوع فرد آلوده وجود دارد و در طی تماس دهانی-مقعدی امکان انتقال دارد.
هپاتیت B بطور کلی در خون است و تنها درصورتیکه در تماس رابطه جنسی دهانی ، خونی وجود داشته باشد منتقل می شود.

- آیا HIV از طریق رابطه جنسی دهانی منتقل میگردد؟

انتقال HIV در طی رابطه جنسی دهانی برای هر دو فرد فاعل و مفعول با احتمال کم (Small risk) وجود دارد.
احتمال انتقال از فرد مفعول HIV مثبت به فاعل سالم در صورتی امکانپذیر است که فاعل در تماس با ترشحات جنسی (مایع منی یا ترشحات واژن) یا خون (خون عادت ماهانه یا زخمی در ناحیه تناسلی یا مقعدی) مفعول به بریدگی-زخم یا جراحت یا منطقه ملتهبی در دهان یا گلوی فرد فاعل برسد.
پوشش دهان و گلو در برابر عفونتهای ویروسی (همانند HIV) بسیار مقاوم است و اگر فرد سالم باشد امکان انتقال محتمل نیست.
بعلاوه امکان انتقال از مفعول HIV مثبت به فاعل سالم، در طی رابطه جنسی دهانی، خیلی کم است دلیل آن هم این است که میزان HIV موجود در بزاق دهان بسیار بسیار کم است و به اندازه ای نیست که منجر به آلودگی فرد مقابل گردد. تنها خطر در این حالت ممکن است بخاطر وجود زخم خونریزی دهنده یا لثه خونریزی دهنده در فرد HIV مثبت باشد که خون را به مخاط دستگاه تناسلی یا مقعدی و یا زخم و جراحتی که ممکن است فرد سالم مقابل داشته باشد، منتقل کند (هپاتیت C هم از این طریق منتقل میگردد)

ریسک انتقال HIV از فرد آلوده از طریق رابطه جنسی دهانی بسیار کمتر از ریسک آن در طی Anal یا Vaginal است
تعیین دقیق میزان ریسک انتقال HIV در نتیجه رابطه جنسی دهانی بسیار مشکل است چراکه اکثر افرادی که رابطه جنسی دارند تنها منحصر به رابطه جنسی دهانی نمی شود و فرمهای دیگر رابطه جنسی (آنال یا واژینال) را هم شامل می شود بنابراین تعیین اینکه انتقال HIV از طریق رابطه جنسی دهانی بوده یا فرمهای دیگر رابطه جنسی، بسیار مشکل است.
نهایتا اینکه عوامل متعددی ریسک انتقال HIV از طریق رابطه جنسی دهانی را افزایش می دهند منجمله زخمها و جراحات دهانی- خونریزی لثه-زخمهای تناسلی- سوراخ کردن دهان (oral piercing) و حضور همزمان دیگر بیماریهای جنسی
خطر انتقال ویروس در تماس دهانی با پنیس ( آلت تناسلی مردانه)

خطر بالقوه:
در تماس دهانی با آلت مردانه به شکل “نظری” خطر انتقال برای شریکی که تماس دهانی را انجام می دهد (کسی که آلت را با دهان خود تحریک می کند) وجود دارد. بدلیل اینکه آلودگی از طریق ترشحات پیش ازمنی و منی به دهان راه پیدا می کند.
برای شخصی که آلت وی بوسیله دهان شریک جنسی اش تحریک می شود نیز، از نظر “نظری” خطر انتقال آلودگی وجود دارد به دلیل آن که آلودگی مستقیماً از ترشحات دهان بوسیله خراش، بریدگی روی پنیس و همچنین از طریق منی با خون تماس پیدا می کند.

خطر مستند:
البته میزان خطر به مراتب بسیار کمتر از خطر تماس جنسی مقعدی و واژینال است.
“ضمناً ویروس اچ. آی. وی. می تواند به شخص دریافت کننده انتقال پیدا کند حتی در مواقعی که انزال صورت نگرفته و مایع منی خارج نشده باشد.”

خطر انتقال ویروس در تماس دهانی با واژن (عضو جنسی زنانه)

خطر بالقوه:
در تماس دهانی با عضو جنسی زنانه به شکل “نظری” خطر انتقال برای شریکی که تماس دهانی را انجام می دهد (کسی که واژن را با دهان خود تحریک می کند) وجود دارد. بدلیل اینکه مایعات مهبلی آلوده و خون واژن آلوده می تواند به داخل دهان راه پیدا می کند. (این مسئله محدود به خون دوران قاعدگی نمی شود.)
برای خانمی که عضو جنسی وی بوسیله دهان شریک جنسی اش تحریک می شود نیز، از نظر “نظری” خطر انتقال آلودگی وجود دارد، اگر ویروس و یا خون آلوده ازمایعات دهان و به واژن و زخم های مهبلی و یا دیواره واژن تماس پیدا کند.

خطر مستند:
میزان خطر انتقال اچ. آی. وی. در این مورد نیز به مراتب بسیار کمتر از خطر انتقال ویروس از طریق تماس جنسی مقعدی و واژینال است. در هر صورت در چندین مورد گزارش شده از انتقال ویروس ازطریق دهان، بیشتر تماس دهانی با واژینال گزارش شده است.
خطر انتقال ویروس در تماس دهانی با مقعد

خطر بالقوه:
در تحریک دهانی مقعد نیز به شکل “نظری” خطر انتقال برای شریکی که تماس دهانی را انجام می دهد (کسی که مقعد را با دهان خود تحریک می کند) وجود دارد. بدلیل اینکه این عضو در معرض خون آلوده قرار دارد که از ضایعات، ترشحات و خونی که بر اثر برش، زخم و یا خراش در اطراف مقعد پدید می آید به داخل دهان راه پیدا می کند.
برای شریک جنسی که مقعد وی بوسیله دهان دیگری تحریک می شود نیز، از نظر “نظری” خطر انتقال آلودگی وجود دارد، اگر ویروس و یا خون آلوده ازمایعات دهان و با مقعد تماس پیدا کند.

خطر مستند:
مواردی مستدل ومستند از انتقال بوسیله تماس دهانی با مقعد ثبت شده است.
کاستن خطر انتقال HIV در تماس دهانی
پزشکان مواردی را گزارش کرده اند که HIV از طریق تماس دهانی انتقال یافته است.
خطر آلودگی به HIV از طریق تماس دهانی را می توان با استفاده از کاندوم های لاتکس کاهش داد.

واژینیت یا التهاب مهبل چیست؟

اغلب خانمها حداقل یک بار در طول عمر خود عفونت مهبل را تجربه می کنند . واژینیت یک بیماری بسیار شایع می باشد ولی نه همیشه به فرم بسیار جدی نمی باشد . علل و به تبع آن درمانهای متفاوتی برای این بیماری وجود دارد .

* واژینیت چیست ؟

واژینیت یک التهاب داخل مهبل بوده که علائم آن شامل خارش – و سوزش مجرا است . یک مهبل طبیعی به طور دائم دارای ترشحاتی روشن و حتی کدر و دارای بوی خاص می باشد که خارش و سوزش ندارد . در مهبل طبیعی تعادلی از ارگانیسمهای متفاوت وجود دارد مثل باکتری ها و قارچها . هنگامیکه شخص دارای مهبل سالم می باشد این باکتریهای غیربیماریزا و جریان ترشحات طبیعی مهبل را در مقابل عفونتها محافظت می کنند ، اگر این محیط مناسب به هم بخورد یا باکتریهای بیماریزا وارد مهبل شوند ممکن است مهبل طبیعی به سمت عفونی شدن و التهاب پیش رود . هنگامیکه مهبل عفونی شود افزایش ترشحات غلیظ به همراه بوی نامطبوع و خارش و سوزش و تورم مشاهده می شود .

علل زیر می توانند محیط طبیعی دفاعی مهبل را تغییردهند :

۱ – آنتی بیوتیکها
۲ – تغییر در سطوح طبیعی هورمونهای بدن که در حاملگی ، شیردهی و یائسگی رخ می دهد .
۳ – شستشوی مهبل ، دئودورانتهای مهبل و صابونها
۴ – مواد اسپرم کش
۵ – نزدیکی جنسی
۶ – بیماریهای منتقله از طریق جنسی
۷ – تحریک
۸ – مواد خارجی مثل نوارهای بهداشتی

* علائم :

هر خانمی نمای خاصی از ترشح طبیعی مهبل برای خودش دارد و تغییر در آن بایستی شخص را متوجه واژینیت کند . ولی نبایستی شخصاً تشخیص واژینیت را بگذارید چون ممکن است علامتی از یک بیماری بسیار جدی و خطرناک مثل سوزاک باشد .
تستها و تشخیص : در هنگام معاینه پزشک شرح حال شما را بررسی می کند . سپس نیاز به معاینه مهبل و اندامهای تناسلی شما بوده و پس از آن از ترشحات مهبل شما نمونه جمع آوری کرده و جهت بررسی میکروسکوپی به آزمایشگاه می فرستند . به خاطر داشته باشید ۲ روز قبل از معاینه دوش واژن یا اسپری مهبل و هر درمان مهبلی بایستی قطع شده و هیچگونه دستکاری طی دو روز نبایستی انجام پذیرد .

* انواع واژینیت

سه نوع واژینیت خانمها را درگیر می کند :

*قارچی :

افزایش رشد قارجها در مهبل به علت تغییرات هورمونی یا قند خون بالا یا کاهش مقاومت در مقابل بیماری اتفاق می افتد که علائم آن شامل :
الف – سوزش و خارش حتی هنگام ادرار کردن یا مقاربت
ب – ترشحات سفید متراکم
ج – بوی خفیف
بوده و درمان آن شامل کرمها یا شیافهای مهبلی ضدقارج می باشد .

*تریکوموناسی :

تریکومونا نوعی انگل تک یاخته ای که از طریق مقاربت جنسی از شخصی به شخص دیگر منتقل میشود علائم آن شامل :

الف – خارش و سوزش و تورم شدید مهبل
ب – ترشحات کف آلود خاکستری یا زرد – سبز
ج – بوی نامطبوع ماهی
د – درد حین ادرار کردن یا مقاربت جنسی
بوده و برای درمان آن نیاز به تجویز آنتی بیوتیک خوراکی وجود دارد . اغلب بیماران با یک دوز دارو درمان می شوند . همسر شخص مبتلا هم بایستی درمان شود و تا درمان وی بایستی از مقاربت اجتناب شود چون باعث آلودگی مجدد می شود .

*باکتریایی :

که باعث واژینوز باکتریایی می شوند که ناشی از رشد شدید باکتریها در مهبل می باشد که می تواند با علت ناشناخته باشد یا از طریق مقاربت جنسی انتقال یابد . علائم آن شامل :
۱ – خارش ، سوزش و تورم مهبل
۲ – ترشحات آبکی خاکستری
۳ – بوی نامطبوع ماهی
۴ – درد حین ادرار کردن یا مقاربت
درمان آن شامل آنتی بیوتیک خوراکی یا روشهای دیگر می باشد. همسر بیمار هم بایستی همزمان درمان شود . تا پایان درمان از مقاربت اجتناب شود .

* پیشگیری :

بستگی به تغییر در عادات و پوشش و سبک زندگی دارد :
۱ – از صابونهای ملایم استفاده کنید و هنگام حمام کردن از تحریک مهبل اجتناب نمائید .
۲ – سطح خارجی مهبل را روزانه شستشو داده و خشک نمائید .
۳ – هنگام شستشو پس از اجابت مزاج سطح خارجی مهبل را از سمت جلو به طرف عقب شستشو نمائید تا میکروبهای مدفوع به سمت مهبل رانده نشوند .
۴ – از دوش مهبلی و اسپری مهبلی و مواد مانند آنها اجتناب نمائید .
۵ – در طی دوره قاعدگی مرتباً نوارهای بهداشتی خود را عوض نمائید .
۶ – هنگام استفاده از مواد یا سواپهای اسپرم کش دقت لازم را مبذول دارید تا عفونتی را به مهبل انتقال ندهید .
۷ – از لباس زیر مرطوب استفاده نکنید .
۸ – از لباسهای زیر غیرکتانی استفاده نکنید .
۹- اگر چاق هستید وزن خود را کاهش دهید.
۱۰ - خواب و استراحت کافی داشته باشید .
۱۱ – به اندازه کافی ورزش نموده و از استرسها پرهیز کنید .

سرطان‌ مهبل‌ یا وولو ( vagina or vulva cancer of)

سرطان مهبل عبارت است از رشد بدون کنترل سلول های بدخیم در مهبل یا وولو (لب های مهبل ). حداکثر رشد در زنان مسن تر در سنین یائسگی رخ می دهد. یک نوع (رابدومیو سارکوم ) در کودکان رخ می دهد.
علایم شایع
خارش وولو
خونریزی غیرطبیعی مهبل
ناراحتی یا خونریزی با مقاربت
ضایعات کوچک یا بزرگ ، سفت ، زخمی و بدون درد وولو. این رشدها در وولو لبه های ضخیم و برآمده ای دارند و به آسانی خونریزی می کنند.
ناراحتی در ادرار کردن در صورت گسترش سرطان به مثانه
خونریزی مقعد در صورت گسترش به مقعد

علل:
ناشناخته مگر در مورد مواجهه داخل رحمی با دی اتیل استیل بسترول که دارویی است که [ تا سال 1350] برای کنترل لکه بینی یا خونریزی در زنان باردار تجویز می شد.
ممکن است ارتباطی با مواجهه با پاپیلوماویروس انسانی که علت زگیل های مقاربتی است ، وجود داشته باشد.

عوامل افزایش دهنده خطر:
سابقه خانوادگی سرطان اعضای تولیدمثلی
سیگار کشیدن
شرکای جنسی متعدد
سایر سرطان ها

پیشگیری:
ابزار پیشگیری خاصی ندارد. معاینه لگن و پاپ اسمیر به صورت سالانه ممکن است بیماری را در مراحل اولیه آن تشخیص دهد یعنی زمانی که درمان مؤثرتر است .
ظاهر ناحیه تناسلی خود را مورد ملاحظه قرار دهید (از یک آینه استفاده کنید و ماهی یک بار معاینه کنید. لکه های تیره تر در اطراف مهبل ، روی لب ، عموماً با سرطان مهبل یا وولو همراه نیستند ولی ممکن است نشانگر ملانوم (یک سرطان پوستی ) باشند. هرگونه تیره رنگ شدن پوست باید برای ارزیابی بیشتر مورد توجه پزشکتان قرار بگیرد.

عواقب مورد انتظار:
تشخیص و درمان زودهنگام باعث می شود احتمال امید به زندگی طبیعی خوب باشد. علایم را می توان در طول درمان تسکین داد یا کنترل کرد.

عوارض احتمالی:
گسترش کشنده به سایر اعضای بدن . مکان های شایع گسترش عبارتند از: غدد لنفاوی کشاله ران ، جدار لگن ، مثانه ، مقعد، استخوان ، ریه ها یا کبد.

درمان اصول کلی:
آزمون های تشخیصی متعددند که ابتدا برای تشخیص و سپس برای مشخص کردن گسترش به سایر اعضای بدن (مرحله بندی ) انجام می پذیرند. این آزمون ها می توانند شامل بررسی های آزمایشگاهی خون ، پاپ اسمیر، رادیوگرافی قفسه سینه ، سی تی اسکن ، ماموگرافی ، تنقیه باریوم ، سیستوسکوپی ، کولپوسکوپی با بیوپسی یا سیگموئیدوسکوپی باشند (3 مورد آخر از یک ابزار تلسکوپی با فیبر نوری برای تشخیص استفاده می کنند).

درمان (جراحی ، پرتوتابی ، شیمی درمانی ) به محل و وسعت بیماری و سن و وضعیت فیزیکی بیمار بستگی دارد.
جراحی (معمولاً) ممکن است شامل وولوکتومی ، واژینکتومی ، هیسترکتومی مقعدی و برداشتن غدد لنفاوی باشد. از سوزاندن با لیزر غالباً برای درمان برخی سرطان های وولو استفاده می گردد.
پرتودرمانی (گاهی ). پرتوتابی خارجی ، تومور اولیه را کوچک می کند. پرتوتابی داخلی (ایمپلنت ها) به سرطان هایی اثر می گذارد که به بافت های مجاور گسترش یافته باشند.

داروها:
داروهای ضد سرطان معمولاً برای این بیماری تجویز نمی شوند.

مسکن ها در صورت نیاز:
آنتی بیوتیک ها اگر عفونت مجاری ادراری در اثر استفاده از سوند مثانه در طول پرتودرمانی حاصل شود.
ملین یا مسهل در صورت نیاز برای پیشگیری از یبوست

فعالیت:
بعد از جراحی به تدریج فعالیت های طبیعی خود را از سر بگیرید و 6 هفته برای بهبودی کامل وقت بدهید.
بیشتر بیماران می توانند در طول پرتودرمانی کاملاً فعال باشند.
وقتی ظرف 10-8 هفته بهبودی کامل شود، روابط جنسی را از سر بگیرد.

رژیم غذایی:
بعد از درمان رژیم غذایی خاصی ندارد.
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر خود یا عضوی از خانواده تان علایم سرطان مهبل یا وولو را داشته باشید.
اگر بعد از جراحی یا پرتودرمانی در محل درمان هر یک از موارد زیر رخ دهند:

ـ علایم عفونت مثل افزایش درد، تب و تورم ـ خونریزی بیش از حد

جلوگیری از افسردگی………

سلام دوستان

چون میدونم حوصله خوندنو و بحث کردنو ندارید خیلی کوتاه و مختصر مینویسم از این به بعد

=================================

این روش موثری برای کنترل افسردگی……و کنترل خودتون

1- زمانبدنی خواب خودتونو تنظیم کنید…………یک ساعت مشخص……..یک محل مشخص……….یعنی راس ساعت 11 اگر وارد تختتون شدید……..راس ساعت 6 یا 7 بیدار شده ورزش کنید……….

2- در محل کاملا تاریک بخوابید………بدون  چراغ خواب

3- صبحانه بسیار کامل و مقوی میل کنید

4- رژیم غذایی خودتونو تغییر بدید

شیرینی جات رو حذف کنید…………قند طبیعی میل کنید………میوه جات و حبوبات فراوان…….جوانه گندم و لبنیات تازه

5- فیلمهای کمدی ببینید……

6- دوستان جدید پیدا کنید

7- تفریحات جدید……..اموختن یک ساز جدید ……رقص…….موسیقی……نوشتن…….

8- روزی 1 ساعت پیاده روی کنید………….15 دقیقه انچنان سریع قدم بزنید که ضربان قلبتون بالا بره……….

9 – مثبت فکر کنید……..و از هجوم افکار منفی فرار کنید

10- غیبت نکنید……..

11- ایراد به این و اون نگیرید………

12- معنویات رو قوی کنید………..

========================================

امیدوارم در دفتر روزانتون پیشرفت خودتونو ثبت کنید………