۵ جمله خوب و 7 جمله بد برای کودکان
سپتامبر 17, 2010 2 دیدگاه
۵ جمله خوب
۱) خـودت تـصـمـیم بگیر:
کودک و دوستش در اتاق مشغول بازی هستند. سر و صدای آنها باعث اذیت و آزار شماست، بهتر است بگویید: «بچه ها تصمیم بگیرید یا بی سر و صدا بازی کنید، یا از اتاق خارج شوید.» اگر بعد از ۵ دقیقه هنوز سر و صدا ادامه داشت، بگویید: «خوب می بینم تصمیم گرفتید که از اتاق بیرون بروید.» این جمله، شما را از داشتن نقش منفی نجات می دهد، زیرا آنها می دانند این تصمیم آنها بوده که منجر به این نتیجه شده است. به این ترتیب کودک مسئول عمل خودش است.
۲) من تو را دوست دارم ولی این کار تو را نمی پسندم:
اگر می خواهید لفظی را به کودک بیاموزید، کار خوب و بد را برایش مشخص کنید. به او بیاموزید ما کار خوب و کار بد داریم ، نه بچه خوب و بچه بد. هدف از وضع قوانین، آموزش رفتارهای مناسب است نه تنبیه کودک. اگر چه به رفتار ناپسند او اعتراض می کنید ولی محبت خود را به او قطع نمی کنید.
۳) از تو می خواهم مشکل مرا حل کنی:
اگر کودک کاری را انجام می دهد که باعث رنجش شماست، به او بگویید که دچار مشکل شده اید. مثلا ً به او بگویید: «صدای بلند تلویزیون باعث می شود دچار سردرد شوم» و ازاو بخواهید در حل مشکل به شما کمک کند. در این صورت او که خود را دشمن شما نمی بیند خود را موظف می داند کاری انجام ندهد که برای شما مشکل آفرین باشد. اگر به رضایت خاطر شما اهمیت دهد، رفتار بد را خاتمه خواهد داد.
۴) احساس تو را درک می کنم:
وقتی کودک عصبانی است جملاتی را به کار می برد تا دیگران را متوجه احساس خود کند. مثلا ً می گوید: «از تو متنفرم» یا «خیلی بدی.» این تنها جملاتی است که همه ذهن او را پرکرده. شما می توانید به او کمک کنید تا جمله مناسب را به کار ببرد.
۵) آیا دوستت چیزی گفته که واقعیت ندارد و تو عصبانی شده ای؟:
» افراد متفاوت، نـیازهای متفاوتی دارند. اغلب کودکان در اعتراض به والدین می گویند: «عدالت را رعایت کنید و منصف باشید» و این جملات زمانی مطرح می شوند که کودک می خواهد وسیله خاصی برایش تهیه شود؛ صرفاً به این دلیل که برای برادرش تهیه شده است. باید به کودکان بیاموزیم «انصاف و عدالت این است که هر فرد، هر چه را نیاز دارد تهیه کند. اگر شما به عینک نیاز داری و خواهرت به کفش، هر کدام وسایل مورد نیاز خود را خریداری خواهید کرد و این است اجرای عدالت. گمان نمی کنم زمانی که خواهر شما به عفونت گوش مبتلاست و آنتی بیوتیک مصرف می کند لازم باشد شما هم آنتی بیوتیک مصرف کنی»!
● ۷ جمله ناخوشایند برای کودکان
۱) مناسب سن خودت رفتار کن!
گاه والدین به رفتار کودک انتقاد می کنند، زیرا آن رفتار تأثیر بدی بر بزرگترها داشته است. در صورتی که رفتار کودک، نشان دهنده احساس درونی اوست و والدین وظیفه دارند احساس کودک را درک کنند. کودک ۶ ساله ای که نمی داند چه می خواهد و گریه می کند ، یا کودک ۴ساله ای که از محدود شدن در صندلی اتومبیل ناراحت است و گریه می کند ، هر دو متناسب سنشان عمل می کنند؛ اگر چه ما انتظار داریم رفتار آنها ما را آزار ندهد.
به جای اینکه به کودک بگویید «مناسب سن خودت عمل کن» بگویید: «به نظر می رسد خیلی عصبانی هستی»، «می دانم وقتی چنین اتفاقی برایت افتاده بسیار ناراحت شده ای» این جملات به کودک آرامش می دهد و شرایط را قابل تحمل خواهد کرد.
۲) شوخی کردم:
دست انداختن کودک اگر چه ظاهراً شرایط را شاد می کند ولی در واقع به شدت مخرب است. هنگامی که کودک عصبانی است، خندیدن به او باعث می شود احساس بدتری پیدا کند. شما به عنوان والدین کودک وظیفه دارید او را حمایت کنید نه اینکه باعث اذیت و آزار او شوید. اگر چنین منظوری ندارید هنگامی که کودک ناراحت است شاد نباشید.
۳) چـرا مـثـل … نـیستی؟
با مقایسه کـودکـان، آنـهـا احـسـاس مـی کـنـنـد در مرتبه پایین تری قرار گرفته اند و این راه مناسبی برای وا داشتن آنها به فعالیت نیست. زمانی که کودک خود را پایین تر از دیگری احساس کند ، روحیه خود را می بازد و دست از فعالیت خواهد کشید. شما باید ضعف و قوت کودکان را بپذیرید و آنها را بر اصلاح رفتار خودشان تشویق کنید.
۴) ندو و گرنه می افتی!
علی رغم تمام توجه شما به محافظت از کودک، به کار بردن این نوع جملات باعث می شود کودک بیفتد، زیرا به او القا می کنید منتظرید که او به زمین بخورد و این برای کودکی که تلاش می کند مستقل باشد بسیار مضر است. بهتر است در این موارد بگویید: «قبل از دویدن از محکم بودن بند کفش هایت مطمئن باش.» در این صورت شما در مورد اشکال کفش صحبت کرده اید نه ناتوانی کودک.
۵) چی بهت گفتم؟
چرا سوالی را می پرسید که خودتان جواب را می دانید؟ انتظار دارید کودک چه پاسخی بدهد؟ وقتی می پرسید: لباست را کجا پرتاب کردی؟ لبخندی موذیانه می زند و می گذرد. اگر از رفتار او رنجیده اید بگویید: «من متاسفم که مجبورم برای بار سوم تکرار کنم که لباست را روی چوب لباسی آویزان کن.»
۶) به تو قول می دهم که … :
به کودکان باید نه وعده داد و نه وعده از آنها گرفت. روابط ما با فرزندانمان باید بر اساس اعتماد و اطمینان باشد.
وقتی پدر و یا مادر برای تأیید گفته خود مجبور است وعده بدهد، یعنی دارد اقرار می کند که «وعده داده نشده اش» اعتبار ندارد و قابل اعتماد نیست. وعده ها باعث می شوند که توقعات غیرواقعی در کودکان به وجود بیاید. وقتی به کودک وعده داده می شودکه او رابه باغ وحش ببرند، او آن وعده را یک تعهد به حساب می آورد و فکر می کند که براساس این تعهد، در روز موعود نه باران خواهد بارید، نه اتومبیل عیب و ایرادی پیداخواهد کرد و نه خود او مریض خواهد شد.
از طرفی نباید از کودکان وعده گرفت که درآینده رفتاری خوب داشته باشند یا رفتار بدشان را اصلاح کنند. وقتی کودک وعده ای ناخواسته می دهد، وعده ای که متعلق به خود او نیست، در واقع چکی بانکی می کشد که در آن بانک اصلاً حساب ندارد. ما نباید مشوق و محرک این قبیل اعمال فریب آمیز باشیم.
۷) آخر چند بار باید یک چیز را تکرار کنم؟
پدر یا مادری که در استفاده از سخنان نیشدار و طعنه آمیز استعداد ذاتی دارد، خطر و تهدیدی جدی برای سلامت روانی کودک به حساب می آید. این پدر یا مادر جادوگری است که از واژه ها استفاده می کند و با بیان این واژه ها، مانعی در برابر ایجاد ارتباط موثر برقرار می کند و مانع از پدید آمدن رابطه ای مثبت بین پدرومادر با کودک می شود. » آخر چند بار باید یک چیز را تکرار کنم ؟ مگر تو کری ؟ پس چرا گوشت به من نیست؟ …»
این پدرو مادرها شاید ندانند که سخنان طعنه آمیز و کنایه دار جملاتی هستند که برخوردی متقابل طلب می کنند. این پدر و یا مادر آگاه نیست که با این اظهار نظرهای توهین آمیز، کودک را تحریک کرده و ذهن او را از نقشه های خیالی انتقام، پر می سازد ودر نتیجه باعث مسدود شدن راه ارتباطی بین خود او و کودکش می شود
——————————————-
بعد از سلام به همه همراهان عزیز
اومدم بگم بعد این جملات خوب و کوتاه دیگه نیاز به زیاده گویی من نیست ، فقط دو تا نکته رو متذکر میشم :
اول اینکه : از این دسته جملات و برخورد های خوب و بد در هر دوره سنی وجود داره فقط باید دقیق بشیم تو رفتار خودمون و این جملات یا رفتارها رو پیدا کنیم و خوب هارو اصلاح تکمیل و پررنگ تر کنیم و بدهارو حذف یا جایگزین مناسب واسش پیدا کنیم .
دوم اینکه توجه کنید که در همین مقاله تعداد جملات خوب متداول از نظر نویسنده 2 تا کمتر از جملات بد هست !!!
این اگر در رفتار والدین وجود داشته باشه یه فاجعه تربیتی هست برای اون فرزند یا فرزندان .
بالاخره ما نمیتونیم مطلق خوب باشیم و یه خطاهایی هم بعنوان پدر مادر داریم پس سعی کنید اینقدر خوبیاتون و مثبتهای رفتارو گفتارو برخوردتون زیاد و پررنگ باشه که اون بدیا هر چی هست ( اگه نمیدونیم ، اگه میدونیم که باید رفعش کنیم ) کمتر باشه تعدادش و عمقش و اثر بخشیش .
پس همین الان تو رفتارو گفتارتون ریز بشید با همسرتون خلوت کنید و این بدها و خوبها رو پیدا کنید و درست کنید . و همیشه یادتون باشه با هم هماهنگ باشید در تربیت کودک تا بچه دچار دوگانگی نشه . این هماهنگی همیشه به معنی یک جور بودن نیست ، به معنی مکمل بودنه . مثلا وقتی بچه خطایی کرده و همسر شما برای تنبیه اون یک ساعته که لبخند خودشو از بچه دریغ کرده تا بفهمه کارش اشتباه بوده و پدر یا مادرو ناراحت کرده با اون کار اشتباه ، وظیفه شما اینه که این تنبیه طولانی نشه و حلقه وصل باشید و کودکو تشویق به عذر خواهی کنید مثلا بگید ببین مامانی یا بابایی ناراحت شده غصه میخوره بیا بریم یه کادوی خوشگل بگیریم واسش خوشحالش کنی ( این کادو میتونه یه بوس کوچولو باشه خصوصا اگه یاد بچه بدید دستو ببوسه تا بدونه دست پدر مادر بوسیدنیه ) و……… خلاصه اینکه فضای آشتی رو کارگردانی کنید تا کودک هم بفهمه کدوم کارش بد بوده ( چون شما به موقع برخورد کردید و نذاشتید چند تا خطا کنه بعد اندازه 100 تا خطا تنبیه بشه و نفهمه بخاطر کدومش تنبیه شده . ) دوم اینکه اون میفهمه درسته کارش بد بوده ولی کننده کار بد ( یعنی خودش ) هم مرتکب خطا شده چون رفته سراغ کار بد . سوم اینکه میفهمه کار بد ، اطرافیان و کسایی که دوسشون داره و دوسش دارن رو ناراحت وغصه دار میکنه . چهارم اینکه با کارگردانی شما یاد میگیره اگر خطایی کرد باید پاش وایسته و بخاطرش عذرخواهی کنه . چهارم با بخشیده شدن از سوی همسر شما یاد میگیره که ببخشه و بزرگوار باشه و کینه و تلخی رو کش نده و با یه لبخند شیرین بشوره و تمیزش کنه .
آرش
نيلوفر
سارا
محمد
